Hekimlerde tükenmişlik sendromu: Sosyodemografik özelliklerin rolü
Guler Ozkula, Elif Durukan
Makale No: 7   Makale Türü:  Kısa Araştırma
Amaç: Tükenmişlik; duygusal tükenme, duyarsızlaşma ve düşük kişisel başarı hissi boyutlarını içeren, işi gereği insanlarla yoğun bir ilişki içerisinde olan meslek gruplarında görülen bir sendromdur. Çalışmamızda, bir tıp fakültesi hastanesinde görev yapan öğretim üyeleri ve araştırma görevlilerindeki tükenmişlik sendromunun sosyodemografik özelliklerle ilişkisinin incelenmesi amaçlanmıştır.

Yöntem: Ocak- Nisan 2014 tarihleri arasında, Başkent Üniversitesi Ankara Hastanesi’nde çalışmakta olan 258 gönüllü hekime, Sosyodemografik Veri Formu ve Maslach Tükenmişlik Ölçeği uygulanmıştır.

Bulgular: Yaş, akademik unvan, meslekte ve kurumda çalışma süresi, günlük muayene edilen hasta sayısı, idari görev, araştırmalara alınan destek, sorumlu olunan ders saati duygusal tükenme, duyarsızlaşma ve kişisel başarı hissi olmak üzere her üç alt boyutla da ilişkilidir. Kadro atamaları, aylık nöbet sayısı ve günlük mesai süresi duygusal tükenme, duyarsızlaşma üzerine etkili iken; bölüm seçimi ve mesleğe devam niyeti duygusal tükenme, kişisel başarı hissi üzerine etkilidir. Kadro atama kriterleri ve akademik çalışmalara ayrılan süre sadece duygusal tükenme, kaynaklara ulaşım ise sadece kişisel başarı hissi ile ilişkilidir.

Sonuç: Bireysel olarak yaşın artmasının, akademik unvana sahip olmanın, meslekte ve aynı kurumda geçirilen süre uzunluğunun ve bölüm seçimi sürecinde uzun vadeli sonuçları göz önünde bulundurmanın tükenmişlik sendromu ile ilişkili olduğu söylenebilir. Sağlık politikaları kapsamında, günlük çalışma süresinin, günlük muayene edilen hasta sayısının ve kadro atamalarının optimal düzeyde yapılandırılmasının tükenmişlik sendromu için önleyici olabileceği düşünülebilir. Ayrıca akademisyen hekimler için örgütsel iklimin düzenlenmesinde, akademik çalışmalar için ayrı mesai saatlerinin oluşturulmasının, projelere verilen desteğin artırılmasının, literatüre ulaşım ve eğitim saatleri düzenlenmesinin de, tükenmişlik sendromu için önleyici olabilecek faktörler olduğu söylenebilir. Akademisyen hekimler üzerinde, tükenmişlik sendromunun bireysel ve örgütsel risk etkenlerinin modellenmesi için planlanacak çalışmalar, hekimi tükenmişlik sendromundan koruyabilecek önlemlerin geliştirilmesine ışık tutarken, verilen tedavi kalitesinin ve akademik arenaya katkının artırılabilmesinin önünü de açabilecektir.
Anahtar Kelimeler: Akademisyen, doktor, risk faktörleri, tükenmişlik
Dusunen Adam The Journal of Psychiatry and Neurological Sciences 2017;30:136-144
MAKALE GÖNDER
11. Ulusal Alkol ve Madde Bağımlılığı Kongresi
DÜŞÜNEN ADAM BROŞÜRLERİ
KAPAK
Creative Commons Lisansı

Düşünen Adam : Psikiyatri ve Nörolojik Bilimler Dergisi Creative Commons Alıntı-Gayriticari-Türetilemez 4.0 Uluslararası Lisansı ile lisanslanmıştır.
Düşünen Adam - Psikiyatri ve Nörolojik Bilimler Dergisi
Bakırköy Prof. Dr. Mazhar Osman Ruh Sağlığı ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi
Yayıncı
Yerküre Tanıtım ve Yayıncılık Hizmetleri A.Ş.